Vrije markt of nazijungle…jingle…

Vandaag weer heel veel gehoord van aanbidders van de vrije markt. De vraag is altijd waar zij hun geloof vandaan halen. In de negentiende eeuw en begin vorige eeuw was de vrije markt zo ongeveer heilig en dat de meesten daarvan gelukkig zijn geworden, dat kun je niet zeggen. Het proletariaat, de massa’s die werk kwamen zoeken in de steden, ging barre tijden tegemoet.

Dom, ja dom is het zeker, dat klopt. Wie naar de stad afreist om er werk te vinden, zal het er zelden vinden. Vooral niet als de vrije markt de boventoon voert want de concurrentie is moordend. Nu menen de aanhangers van de vrije markt dat mensen allemaal vriendelijke, sociale en aardige wezentjes zijn die graag een beetje plaatsmaken voor ene nieuwkomer maar de werkelijkheid is anders. De meeste mensen zijn hebberige, agressieve ellendelingen die uitsluitend op hun eigen heil uit zijn. De vrije markt is dan ook een vrijplaats voor agressie, geweld en dood door schuld. Want: de een zijn brood, is de ander zijn dood.

Wat is er eigenlijk niet toegestaan op de vrije markt? Moord? Verkrachting? Mishandeling? De aanhangers van de vrije markt weten dat allemaal niet erg helder te maken. Uitbuiting mag in elk geval wel en degenen die zich laat uitbuiten is gewoon een sukkel die maar beter had moeten weten. Gewoon kansen maken voor jezelf, dan komt het vanzelf goed. In wezen is de vrije markt een jungle waarin de nazi’s zich thuisvoelen. Het ras der sterken komt vanzelf bovendrijven. Daarbij valt te bedenken dat de nazibeweging vooral werd aangehangen door de middenstand die zich bedreigd voelde door communisten en socialisten.

Nu moeten we niet doen alsof het allemaal beter zou gaan als de overheid alles regelt. Integendeel want binnen een overheidssamenleving speelt zich ook weer een vrije markt af. Wie het sterkst is, wordt minister of secratris-generaal. Niet door kwaliteiten maar door bruutheid.

En daarom, is het hoofdzakelijk een mengeling van beide te scheppen, een samenleving waarin de individuele mogelijkheden van de mens volledig de kans krijgen door opvoeding, zorg en onderwijs en wie het dan nog niet redt, die heeft steun nodig.  Beschaving is niet ene kwestie van winnen , verliezen of pamperen maar van evenwicht.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s