Het vrijemarktsyndroom

 

Laten we wel wezen: de vrije markt is een prachtig systeem. Iedereen neemt in alle verantwoordelijkheid de vrijheid om te leven en zaken te doen op de manier die hem of haar goed dunkt. En als het misgaat? Dan is het eigen schuld, dikke bult. Niemand die zich daar verder om hoeft te bekommeren. Vrij is vrij…

Koud heeft die vrije markt met al haar onverantwoordelijke gedrag een enorme crisis veroorzaakt of de bejubeling gaat gewoon verder. Niet de vrijemarkt is de schuld van alle ellende maar de staat, de overheid. Die gooit steeds weer suiker in de benzine. Maar laten we nu eens bezien waar de ongelukkige situatie vandaan komt en wat die staat, de overheid, eigenlijk is?

Het ongebreidelde vrijemarkt denken doet denken aan die man die zijn eigen huis best in de hens mocht steken. Dat het huis van de buren ook in vlammen opging, is zijn zorg niet. Dan hadden ze maar ergens anders moeten gaan wonen. Zo mag iemand best in een volbezopen bui een kind doodrijden. Die ouders kunnen best een nieuw kind maken. Nou ja zeg…de vrije markt, dat was toch iets van vrijheid in verantwoordelijkheid? Maar waar ligt die verantwoordelijkheid dan?

Vandaag ging de discussie over de vraag of een ondernemer zijn medewerkers ongebreideld veel mag betalen als beloning. Als daardoor de tarieven van zijn producten omhoog gaan, zal de markt daarop reageren door niets te kopen.Zo denkt de vrijemarkt denker. Ongelukkigerwijs betekent die situatie dat het bedrijf te gronde gaat en dat de medewerkers ontslagen worden. Allemaal eigen verantwoordelijkheid van die medewerkers natuurlijk. Die moeten dus maar zien hoe ze het plotselinge wegvallen van hun inkomen oplossen. Aankloppen bij de werkgever? Nee, daar is de boel geplunderd door belastingdienst, schuldeisers en beleggers.

Die gaan dus maar heel snel een nieuwe baan zoeken en…niet zeuren hè? Vooral niet bij de staat aankloppen want die heeft er niks mee te maken. En denk erom: je moet je wel netjes blijven gedragen, dus: niet stelen, niet roven, niet chagrijnig of dronken worden en iemand in elkaar slaan, niks van dat al want DAN grijpt de staat wel in. Natuurlijk, armoe is geen reden om te stelen maar ja, soms is de wanhoop nabij. Nou ja zeg…dan ga je toch gewoon een ander soort werk doen? Beetje avontuurlijk zijn hoor!

En zo gaat het maar door. Bejubelaars van de vrije markt wijzen altijd beschuldigend naar de mensen die het niet redden en juichen de succesvollen toe. Daarbij vergeten zij dat die succesvollen hun succes vaak voor ene groot deel te danken hebben aan de mensen die het niet redden. Onder meer door hen doodeenvoudig te gering te belonen. Onder meer door geen zorgvoorzieningen voor hen te openen.

In onze samenleving komen de mensen die het niet redden altijd voor kortere of langere tijd ten laste van de gemeenschap, daar zorgt de staat voor. Het zou mooi zijn als de ellende die sommige ondernemers veroorzaken, niet werd afgewenteld op de gemeenschap maar dat gebeurt wel en…de verantwoordelijken gaan er veelal met de hoofdprijs, in de vorm van een bonus, vandoor.

De bejubeling van de vrijemarkt is ontstaan tijdens de ineenstorting van de USSR en later als verzet tegen een al te zwaarwegende staatsbemoeienis.

 

Staat of bemoeial

Het is waar. Staatsbemoeienis kan veel te ver gaan en in de afgelopen jaren IS het vaak te ver gegaan. Zo moesten Griekse slagers hun winkel sluiten omdat volgens de EU-commissie de metselregel tussen de binnenwandtegels niet groot genoeg was. Bah! Even zo goed, de staat, dat zijn wij met z’n allen natuurlijk. De staat is een gezamenlijk fonds dat onze gezamenlijke belangen behartigt en ondersteuning biedt waar een ieder van ons dat nodig kan hebben. Kan hebben, want niemand weet bij voorbaat of hij doodziek of gehandicapt wordt. De staat is geen abstracte molog maar een gezamenlijke verzekering voor van alles en nog wat. En ja, haar invloed kan veel te ver gaan. Misschien komt dat wel doordat binnen de staat zich een ambtelijke vrijemarkt heeft ontwikkeld in het verzinnen van noodzakelijke voorzieningen, bepalingen en diensten. Want ja, ook ambtenaren willen zich graag waarmaken. Al is het maar met iets dat niemand nodig heeft. In dat opzicht zijn sommige ambtenaren net vrije ondernemers.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

https://chaoticus.wordpress.com

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s