Doorrijden en doordraven

De afgelopen maanden ben ik zeer geregeld waar te nemen geweest  op de Spaanse en Franse snelwegen. Dat zal voorlopig niet veranderen. Ik rijd nog al eens heen en weer tussen Nederland en Spanje, gewoon ook omdat het zo’n mooie reis is of omdat ik de ene keer in het ene en de andere keer in het andere land moet zijn. En ik moet zeggen, in Frankrijk en Spanje kun je beter doorrijden dan in Nederland.

Nou ja, ooit stond ik bij Lyon 7 uur in de file terwijl de toegestane maximumsnelheid daar toch 130 km/uur is. In Nederland noemen de politici die snelheid een methode om door te rijden en daar heb ik dus niets van gemerkt. Toen niets. Er zijn ook momenten geweest dat je er prima door kon rijden, doodeenvoudig omdat er veel minder auto’s op de weg waren. Dat zeg ik ook altijd: doorrijden doe je door minder auto’s op de weg te zetten. Proefondervindelijk kun je dan vaststellen dat snelheden daar niet zoveel mee te maken hebben. In Frankrijk op de snelweg onderneemt geregeld een sukkel die godmagwetenwaarom een rijbewijs heeft een krankzinnnige manoeuvre die de rest van het verkeer in gevaar brengt en dat leidt dan toch weer tot afremmen en …files.

Ook in Frankrijk en Spanje, waar je trouwens maar maximaal 120 mag, zijn veel automobilisten die randdebiel blijken te zijn bij het invoegen. Dat gaat of veel te hard waardoor ze na 100 meter keihard op hun rem moeten gaan staan of plotseling uitwijken. Of het gebeurt veel te langzaam waardoor het overige verkeer in overhaaste acties van baan moet verwisselen. Het effect is steeds hetzelfde: maatregelen van andere chauffeurs in de vorm van uitwijken of afremmen en dat leidt dan, alweer, tot files.

Zo heb je bumperen en ritsen, activiteiten die voor sommigen te uitdagend, voor anderen te ingewikkeld zijn en niet te vergeten snijden, een levensgevaarlijke actie die altijd leidt tot plotselinge snelheidsverminderingen en daaruit komen dan weer files voort. Minstens even hinderlijk voor het verkeer is het inhalen door vrachtwagens en caravanvoortsleurende automobielen of campers. Al met al is er geen reden om aan te nemen dat een hogere snelheid leidt tot doorrijden. Snelheidsverschillen en onbesuisd rijgedrag doen dat wel.

Nee, de actie om de maximumsnelheden te verhogen komt dan ook helemaal niet voort uit een behoefte aan doorrijden. Ze is ontstaan bij degenen die de economie voorrang geven ten opzichte van het verkeer. Dat doet denken aan zo’n eenzaam wonende man die hartstikke mooie schilderijen maakt in een huis zonder meubels waar nooit wordt gezogen of geschrobd en waar de gaten in het dak vallen. Maar zijn schilderijen, ja , die zijn prima. Het is de KIFT van burgerlullen die niet begrijpen dat zij leven bij de gratie van het milieu, dat zij een economie hebben dankzij het milieu. Het doordraven van bekrompen mannetjes en vrouwtjes die geen oogkleppen op hebben maar een portemonnee waarvan de rits als kijkgaatje dient. Van uitgesproken zelfingenomen eikels die denken dat zij het bos en de bergen eigenhandig hebben aangelegd.

En DAAROM, mijne dames en heren, wordt het hoog tijd het burgerlullendom van dom tot intelligent te maken. Helaas kan dat alleen maar door alles eerst erger te maken dan het is. Pas daarna kan het beter worden. Laat ze zwijgen en luisteren, laat ze spitten en schoffelen in tuigdorpen pas als zij tot geestelijke wasdom zijn gekomen, mogen zij weer naar buiten.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

https://chaoticus.wordpress.com

Advertenties

One thought on “Doorrijden en doordraven

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s