Wij werken belachelijk veel…..

 

 

Vakantiestress, ik hoor het dezer dagen aan alle kanten en eerlijk gezegd heb ik er zelf nooit last van gehad maar ik kan me er wel iets bij voorstellen. Het lijkt ook wel of je er steeds meer over hoort en dat zou me dan weer niets verbazen. De vakantie lijkt namelijk nog de enige ontsnapping te zijn aan een haast Spartaans ingedeelde week. In de praktijk wordt het nog al eens een tegenvaller en dan wordt het allemaal nog veel erger.

Allereerst moet mij van het hart dat de westerse mens doodeenvoudig veel teveel werkt, veel en veel teveel. In vergelijking met de vroegmiddeleeuwse boer is hij een psychotische workaholic. En ja, dat boertje had ook zijn zorgen. Hij wist bijvoorbeeld nooit of zijn oogst wel zou lukken. Het weer kon tegenzitten, er konden ziekten uitbreken, wilde dieren konden zijn land vernielen en ruiters van rovers- of ridderbenden konden zijn land plunderen. Helemaal stressvrij was zijn leven niet maar…hij had zich eraan gewend het lot zijn gang te laten gaan en liep dus niet dagelijks rond met een kopvol zorgen over morgen. Vrij had hij soms heel lang achter elkaar, met carnaval minstens zes weken en in de winter was er voor de meesten niets te doen.

Hoe anders is dat bij ons, vooral de jongere nog werkende generaties. Kinderen, werk en soms zorg voor ouderen komen steeds meer op hun conto. Zwoegend van weekend naar weekend, ploegen zij zich het jaar door met de zomervakantie voor ogen: drie weken niet werken. Dat lijkt het paradijs. Een scala aan schitterende mogelijkheden doet zich voor en zo te zien aan de foto’s zal die zomervakantie een en al plezier en vooral luilekkerland worden.

Maar dan breekt de periode voor vakantie aan. Het hele, schijnbaar zo gelukkige gezinnetje, is al dagenlang bij elkaar en gewoonten en afwijkingen beginnen al tot irritaties te leiden. Samenwerken en samen ene langdurig project ondernemen is iets anders dan ’s avonds eten en tv kijken. Dan gaat de reis beginnen met jengelende kinderen op de achterbank, files die ontstaan door wegwerkzaamheden die vooral in vakantietijd plaatshebben, een TomTom die de weg net niet helemaal goed aangeeft, tarieven die tegen vallen, een hitte waar eigenlijk niemand goed tegen kan. Bovendien is er de herrie op de camping en de drukte in het hotel. Elke avond naar de disco is te duur dus: wat te doen?

Neuken ja, leuk ja maar daar krijg je ook een keer genoeg van. De buitenlandse tv doet alle programma’s in een taal die je te beroerd geweest bent om te leren en dus..fail! Ruzie, klappen gekrijs en in sommige gevallen een echtscheiding.

Ja, onze samenleving eist werkende mensen die maatschappelijk gezien ook allemaal nog eens voor zichzelf moeten zorgen, dus geen taakverdeling man/vrouw meer maar gewoon allemaal heel gestresst en hectisch aan het werk. De stress zit er al lang in voordat mensen met vakantie gaan. Zelfs begin vorige eeuw deden onze voorouders het heel wat rustiger aan, zeker op het platteland. Daar zorgden grootouders voor een groot deel van de opvoeding van de kleinkinderen en in huis werkten ze ook nog mee.

Ik snap het wel. Onze geïndustrialiseerde samenleving vraagt om investeringen en continuïteit. Dat vraagt dus ook veel arbeidsinzet. DE grote vraag is waarom het maatschappelijk gezien niet interessant is om de taken veel beter te verdelen en mensen met een volled dagtaak niet ook nog een ste belasten met zorgtaken. Overbelaste mensen niet ook nog eens uit te nodigen drie keer per week te gaan sporten want dat ontspant niet maar geeft stress, vooral in groepsverband. Niet te verplichten naar de sportschool te gaan maar gewoon gezonde voeding aan te bieden in de supermarkte tegen betaalbare prijzen.

Onze samenleving is vergiftigd met stress en vakantiestress is daarvan wel de meest belachelijke.Dat komt doordat mensen gedegradeerd zijn tot consumptie/productie-eenheden  in een samenleving waarin alles al voor ze bepaald is. Wettelijke minimumvakantie van drie weken, dat lijkt mooi maar de vrijheid om de dagen naar eigen inzicht op te nemen ontbreekt.  Ontbreekt omdat werkgevers die teveel hun gang laten gaan altijd proberen iets van die vrijetijd van werknemers af te snoepen. Dat allemaal met de gedachte dat hard werken tot hogere productie leidt. Dat is de grootste denkfout die werkgevers maken. Hard werken leidt tot productiefouten, niet tot een hogere productie. Een hogere productie ontstaat door mensen die met plezier werken…zonder stress.

 

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

https://chaoticus.wordpress.com

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s