De democratie als truc

 

Vandaag was het weer eens zover en ben ik voor de zoveelste keer verrast door de stompzinnigheid van het gelddenken. Vanmorgen kwam ik op de paardenboerderij van mijn dochter aan en daar waren de heren van de jachtopzienerij. De honden mogen vier maanden lang niet los buiten lopen omdat het konijnenjachtseizoen is geopend. Dit waarlijk macho-spektakel, want hoeveel heldhaftigheid zit er niet in de jacht op konijnen, vereist van de deelnemers een jachtvergunning. Aan de andere kant ziet de overheid erop toe dat het maximale aantal konijnen voor onze jagende ridders beschikbaar zijn.En dus voorkomt ze dat er ook maar één door de honden te grazen wordt genomen. Geld regeert de wereld, tot in de meest bekrompen en onnozele hoeken en gaten.

Wij leven dan ook niet in een democratie maar in een pecuniacratie en eigenlijk is het nooit anders geweest. Onze overheid heeft veel trekjes van een vroegmiddeleeuwse landheer. Het hele jaar door misbruik maken van de arme boeren en als de boel vastloopt, diezelfde arme boeren nog eens plunderen. Dat gebeurt tegenwoordig dan ook nog onder het mom van “eerlijk delen”, een eufemisme zoals dat wel meer voorkomt en waarvan “vredesoperatie” het bekendste voorbeeld is. “Eerlijk delen”, dat wil zeggen: Jan met de Pet de zorgen en de miljardairs het geld.  Dat heet inkomensgerelateerd delen. Maar we moeten niet klagen want we hebben zelf gestemd voor deze pecuniacratie. De democratie was de truc die ons daar naartoe heeft geleid. Toen het tuig van de “aristocratie” begon in te zien dat de weerstand onder het proletariaat (zie Marx) te groot werd, vond zij de democratie uit.

In het begin leek dat allemaal wel mooi maar de vruchten van de democratie waren niet allemaal zoetsappig. De ondernemingsraad bijvoorbeeld is één van de meest verschrikkelijke uitvindingen. Met dit orgaan heeft de hebbocratie het proletariaat gekneveld en machteloos gemaakt, ja zelfs betrokken bij de eigen dubieuze activiteiten. Dankzij de ondernemingsraad is de medewerker monddood gemaakt.  Dat heette in de zestiger jaren “inkapseling”  maar die term gaat zelden of nooit meer over de toonbank. Tegenwoordig wordt het woord “polderen”  gebruikt. “polderen paars”, het betekent allemaal dat verschillen van meningen en belangen worden weggepoetst en dat komt uiteindelijk altijd uit in de binnenzakken van de pecuniacraten met hun paleis op Beursplein 5.

De democratie suggereerde ook dat iedereen dezelfde kansen en mogelijkheden heeft maar dat is natuurlijk onzin want mensen hebben nooit dezelfde kansen en mogelijkheden. Achtergrond, opleiding, begaafdheden, levenservaring, ze zijn allemaal bepalend voor de verschillen tussen mensen en DUS is de kreet dat iedereen dezelfde kansen heeft de grootste leugen van allemaal. In dat opzicht had Beatrix gelijk: de leugen regeert.

Die leugen houdt in dat het grote doel dat iedereen na te streven heeft de opeenhoping van geld is. In werkelijkheid is die kans alleen maar gegeven aan een minderheid die door eigen achtergrond daar het meest geschikt voor is. Het gevolg is echter dat miljoenen mensen een frustratie oplopen doordat ze hun doel (geld) niet bereiken en tegelijkertijd respect hebben voor iedereen die dat grote doel wel bereikt. Daar is geen enkele goede reden voor. In wezen is dat respect net zo dom als het applaus voor ene piloot die op ene goede manier landt.

Kortgeleden vertelde iemand mij dat “Das Kapital”  een verboden boek was, iets wat ook al ene poging zou zijn om het klootjesvolk dom te houden. Dom te houden door te beweren dat het communisme de grootste bedreiging is van de vrijheid, de vrijheid zoals men die nu kent en waarmee men alsmaar genoegen neemt.

Ik ben mij van een verbod op het boek nooit bewust geweest omdat het al 40 jaar gewoon in mijn boekenkast staat. Als historicus hoor je zoiets in huis te hebben. Bovendien hoeft het boek helemaal niet verboden te worden want Marx kon niet schrijven. Zijn boek is door zijn zeer matige schrijftalent zo ingewikkeld geworden dat hij verplicht was om het “wetenschappelijk” te noemen. De gemiddelde lezer begrijpt er absoluut niets van maar als iemand er behoefte aan heeft, wil ik wel uitleg geven.

Kortom, de democratie is een leugen en een truc, al had ze dat niet hoeven zijn. Een truc die de massa erin heeft geluisd en het geloof heeft opgedrongen van geld, geld en nog eens geld en pas nu de crisis haar ware gezicht laat zien, is Leiden in last. De Pecuniacratie zal haar zetels nog voelen wankelen en haar deuren horen kraken maar….of het daarna beter gaat, ik ben daar niet zo zeker van.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

https://chaoticus.wordpress.com

Advertenties

2 thoughts on “De democratie als truc

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s