Wanneer ben je een fascist?

 

De laatste jaren hoor je het woord “fascist” over en weer gebruiken door mensen uit alle hoeken van de samenleving, vooral als ze het niet met elkaar eens zijn. Fascist heeft een uiterst negatieve betekenis gekregen en of het ooit iets positiefs betekende is aan ieder ter eigen beoordeling. Even zo goed zijn veel mensen die voor fascist worden uitgemaakt, helaal geen fascist,

Wat is dus een fascist? Een fascist is ene aanhanger van het fascisme , een politieke stroming die in hoofdzaak in de twintiger jaren van de vorige eeuw vorm kreeg. De meest bekende vertegenwoordigers ervan zijn Mussolini (Italië), Franco (spanje) en Peron (Argentinië)  geweest maar het anatal fasistische heersers in de wereld is veel groter geweest en ze zijn er nog steeds.

De naam fascisme is afgeleid van de fasces, een bundel stokken en een bijl die Romeinse hoge functionarissen met zich mee lieten dragen als teken van het feit dat zij lijfstraffen mochten uitdelen. Die bundel is het symbool geworden van het fascisme en maakte in Mussolini’s tijd deel uit van de Italiaanse vlag. Karakteristiek voor het fascisme is inderdaad de bundeling, de samenbinding van de samenleving in één vast model. Het bindende element was een veronderstelde gemeenschappelijke opvatting van de samenleving, van waarden en normen in eigen land. Veelal bestond die gemeenschappelijkheid niet maar men ging ervan uit dat ze bestond en iedereen diende zich daaraan te houden. Wie dat niet deed, kon zwaar bestraft worden, uiteraard tot en met de doodstraf aan toe.

Gehoorzaamheid aan de staat dus en ingekapseld in een soort algemene overeenkomst die in Duitsland wel een sis aangeduid als “Gesdundenes Volksempfinden”. In  Duitsland behoorde ook de Jodenhaat daartoe , ja want ook het daar heersende Nationaal Socialisme was een vorm van fascisme. Niet hetzelfde…het grote verschil tussen beide is dat bij de Nationaal Socialisten het RAS voorop stond terwijl bij de fascisten de STAAT het belangrijkste was. Karakteristiek was ook het geloof in een hiërarchische opbouw van de samenleving met een eenhoofdige leiding, de uitverkoren Leider (Führer of Duce).

Fascisme is van alle tijden maar steekt vooral de kop op in tijden van crisis. Dan bestaat er een onbestemde behoefte aan gemeenschappelijkheid  en veiligheid. Men heeft het gevoel zich te moeten wapenenen tegen een vijand , een gevaar  van buiten, dat veelal objectief gezien geen gevaar vormt maar dat men wel als zodanig ervaart. In Duitsland was dat het internationale Jodendom. Tegenwoordig richten de pijlen zich vooral op de Islam en bijvoorbeeld ook op de EU.

Met socialisme hebben zowel fascisme als Nat-Soc weinig van doen. De Nazi’s claimden wel socialist te zijn maar de laatste socialistische elementen in de partij werden uitgeroeid tijden de Nacht van de Lange Messen. HET grote verschil tussen NS en socialisme is dat het socialisme internationaal gericht is en niemand uitsluit terwijl het NS dat wel doet.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

https://chaoticus.wordpress.com

Advertenties

5 thoughts on “Wanneer ben je een fascist?

  1. Het essentiële verschil tussen fascisme en nationaal-socialisme is dat de bundeling bij de eerste van bovenaf plaatsvond en bij de tweede van onderop. De consequenties hiervan zijn dermate groot geweest, dat nu door elkaar halen van deze begrippen domme spraakverwarring oplevert.

  2. Nationaal-Socialisme was een schuilnaam ( een stemmen-lokkertje) voor de Nazi,s die echter wel degelijk veel socialistische trekje hadden. Het facisme (= sterke staat waaraan het individu ondergeschikt is), van de Nazi,s was een reactie op de hulpeloosheid van de (jonge) democratie in Duitsland (republiek van Weimar) , de machteloosheid van de politiek om iets aan de grote problemen te doen.

  3. Antisemitisme was niet specifiek iets van de Nazi,s, al maakte de rassenleer van Hitler uiteen gezet in Mein-Kampf, dat wel erg aannemelijk. de economische crisis in de jaren twintig en dertig in Duitsland gaf Hitler een mooi excuus om de joden als zondebok te gebruiken. De huidige kritiek op de islam is van geheel andere aard en is gericht op het karakter van de islam zelf (en alle problemen cq botsingen die het overal in de wereld waar zij verschijnt met zich mee brengt.

  4. Duitsland 1920.
    Duitsland stond aan de vooravond van grote veranderingen. De macht van de Habsburgse Vorsten was uitgespeeld, de democratie stond nog in haar kinderschoenen en werd argwanend bekeken door de meeste Duitsers, die met heimwee naar de verloren monarchie en hun Koninklijke vorsten terug verlangden. De Republiek van Weimar was verscheurd door extreem rechts en extreem links . De economische situatie was desastreus , de herstelbetalingen, de crisis en de hoge werkloosheid hadden hun tol geëist. Als klap op de vuurpijl maakte de gierende inflatie de ouderen, die hun hele leven hadden gespaard voor hun oude dag, van de enen op de andere dag straatarm. Het overheersende liberale denken dat de economie uit eigen kracht zou moeten herstellen maakte de situatie uitzichtloos, niemand deed iets, de politiek was machteloos en krachteloos de toestand leek hopeloos. In die miserabele omstandigheden kon het fascisme, dat een sterke overheid voorstond vrijwel ongehinderd wortel schieten in het Duitse volk. Bovendien was er, behalve met de Spaanse Revolutie met Franco weinig tot geen ervaring met fascistische regimes, in tegenstelling tot die van het Goddeloze communisme waar de persoonlijke beknotting van het individu nog veel verder ging dan die van het fascisme. In die omstandigheden was kiezen voor het fascisme van Hitler een logische keus vooral omdat men geen idee had van de werkelijke bedoelingen van Hitler, die voor het eerst op grote schaal gebruik maakte van uitgekiende uiterst sluwe propaganda waarin hij het zelf niet schuwde om de sympathie van de oude Von Hindenburg over te dragen op zichzelf. Het argument dat Hitler democratisch aan de macht kwam is maar de halve waarheid. Zijn leiderschap heeft hij zich vooral verworven door kille berekening, list, intimidatie, koehandel en bedrog. Met satanische behendigheid wist hij gebruikte maken van alle mogelijkheden die het Verdrag van Versaille hem boden. Men dacht dat hij, eenmaal aan de macht wel in zou binden en een redelijk man zou zijn, zoals zoveel schreeuwers getemd zijn als ze eenmaal verantwoordelijkheid moeten nemen.. Achteraf oordelen is altijd zo gemakkelijk.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s