Moment van onverschillige aandacht…

OK, het lijkt soms de afkorting te zijn van “onbelangrijke klerezooi” . De reactie “OK” klinkt lang niet altijd om aan te geven dat we het met elkaar eens zijn maar veel vaker om van de ander af te zijn. Dat is mijn indruk van de afgelopen jaren. Te pas en te onpas voegen we een ander “OK” toe en het wachten is op het moment dat iemand zegt ” De dokter vertelde mij vanmorgen dat ik prostaatkanker heb” en dat zijn collega dan antwoordt: “OK”. Je zou ook kunnen zeggen “ik heb je gehoord maar ik wil er verder niet op ingaan”.  Nu is dat nog een betere reactie want dan ben je in elk geval eerlijk.

OK is in dat opzicht karakteristiek voor onze samenleving: vluchtig, snel en ten diepste ongeïnteresseerd in anderen want we hebben het al moeilijk genoeg met onze eigen sores en ons drukke werk e3n onze zorgtaken en ons persoonlijk netwerk want ja….er wordt nog al wat gevraagd van de hedendaagse individu. We hebben dus geen tijd voor dingen die ons niet daadwerkelijk en onmiddellijk profijt opleveren. Zo is het helemaal niet gek als de een zegt: “Hartelijk gefeliciteerd met je verjaardag”  en dat de ander dan reageert met “ook zo!” Of dat een collega ons vertelt dat zij de komende vijf jaar in het hartje van Afrika gaat werken als vrijwilliger en dat wij dan zeggen: “Werk ze… laters!” We luisteren niet naar elkaar en als iemand aan de deur komt en vraagt ” ik stoor toch wel?” dan zeggen we rustig “neer hoor kom binnen….?” Ik noem het “momenten van onverschillige aandacht”.

Gek is dat niet als je per dag 9 uur moet werken, je kind naar de crèche moet brengen en ook weer terughalen of elke week naar zes verschillende “hobbies” moet brengen die eigenlijk meer tijdspassering zijn dan hobby. ” Goed voor z’n sociale ontwikkeling”, hinneken we dan giechelend tegen elkaar. De vraag is wat voor sociaals zo’n kind daar eigenlij leert. Het incasseren van momenten van onverschillige aandacht? Het heeft er alle schijn van want geklets over facebook, een high five en een toegeroepen “laters”  zijn wel ongeveer de meest diepzinnige contacten die zich bij zo’n hobby afspelen en ach…leuk zijn die hobbies eigenlijk ook niet voor zo’n kind. Het zijn met de noodzaak om een persoonlijk netwerk op te bouwen en dat heb je nodig voor je baan en voor het moment dat je in een rolstoel terechtkomt, al blijft er dan meestal niet al teveel van over. Maar waar zeur ik nou eigenlijk over? Wie zou zoiets nou echt nog kunnen schelen? ……OK……pffff

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

https://chaoticus.wordpress.com

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s