Werkloosheid is een oplossing, geen probleem…

 

“Zorg voor jezelf”, het is vooral in liberale kringen maar ook wel onder andere groeperingen een veel gehoorde kreet. Mensen moeten gewoon voor zichzelf zorgen al behoort de overheid wel steeds bredere asfaltstrepen door het landschap te trekken. De overheid, het collectief dus, zorgt vooral voor mensen met wie het toch al goed gaat.

Nu ben ik er helemaal voor dat iedereen zoveel mogelijk voor zichzelf zorgt. Het probleem is echter dat onze hele opvoeding en het onderwijs daarop niet zijn ingericht. Zij zijn er vooral op gericht de mensheid in te delen in stom, iets minder stom en intelleigent. Voor die hoofdstromingen zijn onderwijsniveaus ingericht die de stommigheid, iets mindere stommigheid en intelligentie ombuigen in een richting die het bestaande bedrijfsleven graag wil. Daar zit één van de grootste denkfouten van onze samenleving: de jeugd moet worden klaargestoomd voor de vraag van het bedrijfsleven. In werkelijkheid zou het andersom moeten zijn: het bedrijfsleven zou zich moeten richten naar de vraag van de arbeidsmarkt.

Natuurlijk…het bedrijfsleven fabriceert wat het publiek wil…althans dat is de staande opvatting. In werkelijkheid fabriceert het bedrijfsleven wat het bedrijfsleven wil dat het publiek wil. Mode, techniek…het is allemaal afgestemd op de inzet van zo min mogelijk geestelijke en fysieke inspanning.Van tijd tot tijd mag het publiek zelfs bedenken wat het bedrijfsleven zou moeten willen maar dankzij de slechte onderwijs- en opvoedingsachtergrond komt daar meestal niet veel bijzonders uit.

De vraag is: hoe zou het dan wel moeten?  Het uitgangspunt zou moeten zijn dat ieder mens vanaf de geboorte zodanig wordt ontwikkeld dat zijn of haar persoonlijke gaven en kwaliteiten naarvoren komen, en dat niet alleen. Ze behoren daarbij ook een wezenlijk onderdeel van het bewustzijn van de individu te worden. Op basis daarvan weet ieder jong mens al heel vroeg wat zijn of haar sterke kanten zijn en waar de eigen ambities liggen. De grote opening in de allereerste jaren daar naartoe is de fantasie. Fantasie is niets anders dan de open, onbevangen blik van een kind op de wereld. Daarin komen de persoonlijke kwaliteiten en wezenskenmerken van een individu al heel gauw tot uiting. Maar…wat doen opvoeders? De fantasie de nek omdraaien, thuis en op school….daar begint een letterlijke karaktermoord die opvoeding heet. Volgende keer verder….

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

https://chaoticus.wordpress.com

Advertenties

7 thoughts on “Werkloosheid is een oplossing, geen probleem…

  1. Nou, dan geef je je kind toch geen opvoeding, eens kijken wat er dan van terecht komt. Men zegt wel eens dat de ergste “mishandeling” die je een kind kunt aandoen, is het geen “structuur” bieden in het leven.
    Nog een vraagje trouwens, welke cultuur “de mens” de meeste kansen biedt en het het beste tot ontplooiing komt?

  2. U zet de wereld op zijn kop door te stellen dat het onderwijs er op gericht is kinderen in te delen in klassen als stom of intelligent. Kennis is ontplooing en biedt de mogelijkheid te ontsnappen aan de armoede, maar niet ieder kind is even intelligent om die kennis ook te begrijpen of te beheersen en worden kinderen dus ingedeeld in dat soort onderwijs dat het beste bij hun past. Wees er blij mee met dat er zoveel soorten onderwijs zijn en het niet allemaal één gaarkeuken bestemd voor een grijze massa is. En ja, om een kind iets bij te brengen moet je het een soort discipline bijbrengen.

  3. De jeugd wordt opgevoed in stromen die vooruit bedacht zijn, die in omstandigheden die bij hen passen…Daarbij kot dat er voortdurend gemikt wordt op hoger en hoger terwijl dat helemaal niet nodig is.

  4. Bij ons op school verzuchten de collega’s de hele tijd dat ze de lln zo graag zelfstandig willen hebben en dat dat zo moeilijk lukt. Wat mij opvalt, is dat intrinsieke motivatie best een ingewikkeld iets is op een zekere leeftijd, hoewel overigens nog niet voor iedereen. Heel moeilijk om daar rekening mee te houden bij een onderwijs dat nog steeds te veel met cognitie heeft, wel gilt over vaardigheden, maar er vervolgens geen tijd teveel voor wil vrijmaken. Voorbeeld: als dramadocente word ik zo ongeveer heilig verklaard (zóóó belzangrijk!!! … tot het moment dat het andere vakken uren gaat kosten. En ook tot het moment de school wordt afgerekend in Trouw op cijfers en slagingspercentages. Dus moet t allemaal maar even op postzegelformaat. En dan maar klagen over de inderdaad zeer beroerde presentatie-vaardigheden. Wil je meer voorbeelden?

    Ook wb toetsing: “Leerlingen zijn alleen maar in hun PUNT geïnteresseerd”. Tsja, steek de hand es in eigen boezem! We drijven de kinderen op naar hogere prestaties, die we in PUNTEN uitdrukken. Gek hë dat ze dan zo op de eentiendes emmeren, die kinderen.
    Om het allemaal recht te trekken is er inmiddels iets leuks uit Amerika overgewaaid en dat heet … ehm … nou, heb ik even verdrongen. Maar het gáát erom dat we kinderen dan voor goed gedrag belónen met een … STICKER! Goed bezig, onderwijs en samenleving :/

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s