Werkloosheid is een oplossing, geen probleem (2)

De fantasie, dat ondergewaardeerde goed in ons, dat goed dat niet op “feiten” berust maar op, ja op wat eigenlijk? Het kind treedt er de wereld mee binnen en geeft alles wat het waarneemt een eigen vorm. Een vorm die vaak afwijkt van de vorm die wij, volwassenen, hebben afgesproken en dat is heel frustrerend. Volwassenen weten vaak niets beters te doen dan het kind zo snel mogelijk bij te brengen wat de “afgesproken vorm” van een voorwerp of geluid is. Anders wordt het kind vast achterlijk…

Beter ware het het kind in de eigen veronderstelling te laten voortleven totdat het ontdekt wat de afgesproken vorm van de werkelijkheid behelst. Een kind leert vanzelf dat een stoel geen paard is maar een stoel. Een kind leert vanzelf dat een blok hout geen boot is maar een blok hout. Het is niet nodig om die afgesproken zienswijze op te dringen. Veel belangrijker voor de opvoeder is om te observeren. Wat ziet het kind precies in dat blok hout? Waarom vindt hij/zij dat het een boot is? Dat zegt iets over de manier waarop het kind tegen de wereld aankijkt. Als een opvoeder ziet hoe het kind met zijn of haar boot omgaat, valt daaruit iets op te maken over het karakter: verzorgend, praktisch/nuttig, doemdenkerig enzovoorts. En…ga mee in het spel zodat het kind begrijpt dat het alles bij het goede einde is. Dan gaat het begrijpen dat de eigen inzichten en gevoelens deugen en dat er iets moois uit kan voortkomen.

Fantasie laat zien wat de mooie, sterke en goeie kanten van het kind zijn. Als het kind leert om te gaan met zijn of haar fantasieën, kan hij/zij daar klater gebruik van maken door nieuwe, tot dan toe onbekende, ontwikkelingen te zien. Fantasie is de basis van wetenschap en techniek. Eenmaal op school wordt meestal de laatste deur naar de fantasie dichtgeslagen. Het kind moeten leren lezen en tellen en rekenen, nog voordat het de mogelijkheden van zijn of haar eigen fantasie volledig heeft doorzien. En dat doorzien is nu juist van heel groot, wezenlijk belang voor de rest van het leven. Op die manier leert het kind zijn of haar eigen sterke kanten kennen. Niets is belangrijker. Als de fantasiefase eenmaal met succes is doorlopen, dan is het de beurt aan schrijven, rekenen enzo en…dan zijn de barrières die de fantasie daarvoor opwerpt inmiddels verdwenen. Overigens: de fantasiefase verdwijnt nooit helemaal, als het goed is blijft ze het hele leven een belangrijke rol spelen.

Dat en niet het overwegende aanleren van voorgeschreven patronen zoals taal en rekenen, is de basis voor een mens dat voor zichzelf kan zorgen en daarop behoren dus opvoeding en onderwijs gericht te zijn. In de dagelijkse praktijk is het hedendaagse onderwijs daar mijlenver van verwijderd.  Volgende keer verder…

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

https://chaoticus.wordpress.com

 

Er zijn mensen die het bovenstaande gelijkstellen aan “niet opvoeden”. Het tegendeel is waar, de opvoeding wordt veel intensiever maar wel anders…

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s