De feitisjisten

Deze week was het weer raak. Een groep jongeren waarvan de achtergrond nog nergens duidelijk is bevestigd, trapte een grensrechter dood. Een verschrikkelijk drama, vooral voor zijn gezin. Meteen leek het alsof heel Nederland daartoe behoorde want de grommende verontwaardiging was alom te horen. Er was vrijwel niemand die zich inhield. Heerlijk gezamenlijk kwaad zijn op eengroep jongeren die een schanddaad pleegt en veel geschreeuw om levenslange straffen, ophanging en meer van dat fraais.

Het schelden werd nog harder toen bekend werd dat het ging om een groep Marokkaanse jongeren, zoals gezegd tot op heden nog steeds niet bevestigd maar alleen al de lucht daarvan was genoeg. Het leek wel of een kudde testosteronstieren zich weer stortte op Marokkaanse jongeren die altijd de bron lijken te zijn van alle ellende in Nederland. En laten we het meteen maar toegeven, er zijn met Marokkaanse jongeren veel problemen.

Wie zich enigszins tegenwinds opstelde werd om de oren geslagen met “de feiten”  en toen werd het al gauw weer duidelijk dat de mannen en vrouwen die altijd “de feiten”  goed in het oog houden, ik noem ze feitisjisten, de collectieve sfeer aan het verpesten waren. Dat doen ze altijd want ze lijken altijd het gelijk aan hun zijde te hebben. Die man IS toch doodgeschopt en het WAREN toch Marokkanen, dat zijn toch de FEITEN? Nou, laten we zeggen, het eerste is inderdaad gebeurd, over het tweede wordt nog geredetwist maar hoe dan ook, dat er doodslag is gepleegd valt niet te ontkennen. Het is wel altijd opvallend dat onze feitisjisten uitsluitend zich uitlaten over dit soort voorvallen en nooit over opbeurende en leuke feiten.

Daar komt bij dat elk feit op zich een zekere relativiteit in zich draagt. Feitisjisten kijken daar niet naar, ze kijken uitsluitend, als een soort hersenloze kijkaapjes naar ieder voorval dat zich, het liefst, vlak voor hun neus afspeelt. Altijd een voorval waarvan je bij voorbaat weet dat je de collectieve verontwaardiging er behoorlijk mee kunt opjutten. Of dat ergens toe dient, maakt niet uit. Het is immers een FEIT?

Zoals gezegd: ieder feit draagt een zekere relativiteit in zich omdat het altijd voortkomt uit een reeks van andere feiten.  Ik ga niet speculeren over de achtergrond van de jongens. Ik ga zelfs helemaal niet speculeren over het voetbalincident en alle mogelijke aanleidingen en oorzaken. Zeker is wel dat als twee auto’s tegen elkaar opbotsen, minstens een van de chauffeurs niet goed heeft uitgekeken. De grote vraag is:”Waarom keek hij of zij niet goed uit?” Was hij of zij slaperig en hoe kwam dat dan? Kortom, een hele reeks van vragen waarmee de oorzaak van de aanrijding ontdekt kan worden. En dan blijkt meestal dat de antwoorden op die vragen allemaal feiten zijn: Slaperig, slecht geslapen, ruzie in het gezin, financiële problemen en drugsgebruik en ga zo maar terug in de tijd. Allemaal FEITEN.

Feiten, die de feitisjisten niet zien want die zien alleen het plaatje op de omslag van het boek maar laten de tekst buiten beschouwing. In een ver verleden heb ik mij uitvoerig met psychologie en pedagogiek beziggehouden en daar werd dit soort gedrag beschreven als karakteristiek voor de puber: primair reageren op concrete gebeurtenissen vlak voor je neus. En altijd primair/negatief, dat hoort erbij…  En inderdaad, wie een tijdje met pubers omgaat, weet dat het zo is. Eerlijk gezegd vergeef im het ze graag maar met die feitisjisten heb ik minder geduld.

Zij doen zich voor als volwassen, denkende wezens met enige achtergrondkennis van de samenleving en toch kakelen ze primaire, onzinnige hitserij uit omdat het om een FEIT gaat. Ik kan niet anders dan dit soort stompzinnige feitisjistenredenaties onderuit schoffelen en omver blazen. Ze zijn irritant en schadelijk voor de samenleving en iemand moet daar iets tegen doen. Dat ben ik dus, dat is een feit!

Tot sterkte,

Kaj `Elhorst

https://chaoticus.wordpress.com

Advertenties

10 thoughts on “De feitisjisten

  1. Bagatelliseren is blijkbaar ook uw specialiteit. Wij hebben drie (jonge) kinderen op voetbal en wat je daar soms aan agressiviteit tegenkomt ( ouders die hun peuters tot overtredingen aanmoedigen) is ronduit stuitend. We kunnen wel zeggen, het moest een keer (goed) misgaan. Intimidatie, bedreigingen en (verbaal) geweld, ovirigens zonder aanziens des persoons, is gericht aan het adres van de spelers of publiek van de tegenpartij, het is aan de orde van de dag. Maar voor de scherp oplettende burger is er met dit incident van de afgelopen week, een miniem verschil met al dat andere (voetbal) geweld. Het geweld, gepleegd door Marokkanen richt zich namelijk nooit op leden van hun eigen groep.Het probleem met die jongens is dat ze vanuit hun religie met de paplepel krijgen ingegoten dat ze uebermenschen zijn, vanwege hun geloof. Dan komen ze in een maatschappij terecht waar ze alles behalve uebermenschen zijn, om de simpele reden dat ze de vaardigheden missen, de taal en de cultuur niet snappen en eeuwenlange inteelt rond de oase haar destructieve werk qua intelligentie heeft gedaan. Ik kan me zo voorstellen dat zoiets lastig is, als uebermensch in een land vol ‘apen’en ‘varkens’, en dan erachter komen dat je totaal niet mee kunt komen. Dat wringt. Neem daarbij de geweldsverheerlijking in die cultuur, en je hebt wandelende tijdbommen rondlopen.

    • Misschien dat ze daar wel een koekje van eigen deeg krijgen, Spanjaarden kennen de klappen van de zweep, Marokko was namelijk ooit een Spaanse kolonie. Een hulpverlener die een klein Marokkaans crimineeltje vroeg waarom die nooit Marokkaanse landgenoten beroofde, kreeg als antwoord: “ik kijk wel uit, dan krijg ik op m,n donder, nu krijg ik begeleiding”.

    • Zoiets wel ja, maar in tegenstelling tot onze onverschillige en naïeve houding ( mbt het idee dat zij net zo denken als wij tav onze afkomst en cultuur) wordt in deze kringen hun bindende (superieure) cultuur wel degelijk sterk beleefd. (Zie de diverse islamitisch en Marokkaanse fora).

    • Voor zover daar sprake is van gezag dan, ja thuis daar heerst tucht, maar hier op straat zijn die kinderen zo vrij als een vogel. In Marokko is daar op straat tenminste de politie nog de baas (letterlijk en figuurlijk), hier is de politie een lachertje.. veel te soft..

  2. Er zit natuurlijk een groot verschil in het feit dat Marokko en Spanje buurlanden zijn en dat ze al eeuwenlang heel direct met elkaar omgaan. Aan de andere kant wordt er wel eens gedaan of het om een onoplosbaar probleem zou gaan en daar is geen bewijs voor.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s