Waarom ik niet bij ALEX ga beleggen (en ook niet ergens anders)

Gisteren werd er aan mijn geestelijke vermogens getwijfeld omdat ik niet van plan was bij die walgelijke ALEX te gaan beleggen. Walgelijk omdat hij mij elke avond verveelt met zijn hebberige, geldzuchtige reclame en walgelijk omdat hij mij een ongezond hoog rendement belooft waarvan ik nooit kan weten of het daadwerkelijk uitkomt en waar het vandaan komt. Misschien worden er wel chemische wapens voor Assad mee gefinancierd.

Maar dat nog terzijde. In de eerste plaats is het “aandeel”  een Nederlandse uitvinding uit de 16e/17e eeuw. In die tijd verdeelden handelaren hun scheepsladingen over elkaars schepen om de risico’s zoveel mogelijk te beperken. Veelal kenden de mensen elkaar persoonlijk en wisten ze precies met wie ze , letterlijk, in zee gingen. Ze wisten dus ook of hun partners betrouwbaar waren of niet. In de tijd van de VOC werd dat wat grootschaliger maar even zo goed waren de netwerken nog behoorlijk overzichtelijk. En…het ging om risicobeheersing, niet om risicoverhoging.

In onze tijd is de beurs een totaal ander instituut geworden waar het niet draait om risicobeheersing maar om bevrediging van goklust en hebzucht. Het enige wat nog lijkt te tellen is hoge rendementen. Die worden over het algemeen behaald over de ruggen van medewerkers van bedrijven. Aan het hoofd daarvan staan de zogenaamde CEO’s die hun “targets”  moeten halen. Met ondernemen heeft dat niets te maken maar wel met verovering van een marktaandeel. Dat nu gaat altijd ten koste van andere bedrijven en dus ten koste van werkgelegenheid en levensdromen. In sommige gevallen, zoals het shortsellen, wordt er open en bloot gegokt op de ondergang van bedrijven. In mijn ogen is dat regelrecht crimineel.

Leidende groepen binnen het legioen van beleggers houden er veelal scrupuleloze en zelfs misdadige opvattingen op na over wat men in de volksmond wel de “vrije markt”  noemt. De keerzijde van het beleggen is het lenen. De “leencultuur” is nu juist de afgelopen jaren de bron van alle ellende geweest maar de bron van die ellende wordt veroorzaakt door naar geld graaiende aandeelhouders die hun eisen ten opzichte van targets steeds hoger stellen. Die eisen houden in: ontslag van personeel en…ondergang van nog meer bedrijven. Voor ene groot deel zijn aandeelhouders dan ook de bron van de crisis. Nee, aan zoiets weiger ik mee te doen.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

https://chaoticus.wordpress.com

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s