Jet en de rest van het schuldgevoel….

Oude gefrustreerde feministenpraat is het, dat wat Jet Bussemaker over de Nederlandse vrouwen uitgooide. Inmiddels weten we heus wel beter: de samenleving die in een vrouw investeert die haar kinderen goed opvoedt, heeft een prima langetermijninvestering gedaan. Kinderen opvoeden is een heel belangrijk project in de samenleving en studie en opleiding van de ouders kunnen daar een belangrijke functie in hebben.

Wie dat niet gelooft, moet maar eens kennisnemen van alle klachten over rondhangende jongeren op straat. Soms zijn ze terecht, meestal niet maar hoe het ook zit: er wordt veel over jongeren geklaagd. En dat hoeft helemaal niet het gevolg te zijn van het gedrag van die jongeren. Het kan ook te maken hebben met de instelling van volwassenen ten opzichte van jongeren. Zij hebben de opvoeding van de jongeren zo ruimschoots en langdurig aan anderen overgelaten dat ze de feeling met alles wat jong is al lang kwijt zijn. Van tijd tot tijd dagen de “ouderen”  bijeenkomende jongeren zelfs uit door van meet af aan woedend op ze af te stappen en te schelden. Als jongere zou ik dan ook denken: “rot op mongool” (hun woorden hè?).

Economische onafhankelijkheid van de vrouw zou het allerbelangrijkste zijn, vooral met het oog op een mogelijke scheiding. Het klinkt alsof ik mijn auto nu vast laat bepantseren omdat er ergens wel eens een bernbom zou kunnen liggen. Je kunt ook voordat je trouwt nadenken over de keuze, dat is een van de manieren om sche3iding later te voorkomen. Nog maar vier dagen geleden hoorde ik een vrouw zeggen dat zij ook wel eens een pak slaag had gehad van haar man. Het klonk alsof het de normaalste zaak van de wereld was terwijl ik zou denken: einde verhaal.

Aan de andere kant blijkt ook een deel van de jongeren door een gebrekkige opvoeding maar over een heel gebrekkige band met de samenleving te hebben. Iets meer “investeringen” in die opvoeding zou dan geen kwaad gekund hebben. Alles overlaten aan semi-staatsinstellingen doet onbewust denken aan de opvoeding in het aloude Griekse Stadsstaatje Sparta waar kinderen ene keiharde staatsopvoeding kregen. Ja, mevrouw Bussemaker, u zou ervan smullen vwant daar hadden vrouwen in elk geval de kans om zich economisch onafhankelijk te ontwikkelen. Het was niet de bedoeling maar de tijd hadden ze er wel voor. Goed, helaas liepen de vrouwen daar vrijwel permanent zwanger rond en dat is ook weer lastig maar…met al die kindertjes maakten ze natuurlijk wel de gemeenschappelijke investeringen goed.

Wat mij betreft zijn het niet per se de vrouwen die permanent de kinderen behoeven op te voeden. Het kan best een gezamenlijke activiteit van vader en moeder zijn zolang er maar duidelijkheid en structuur in zit. En ja…bedrijven die maatschappelijk verantwoord willen ondernemen zouden hun medewerkers daar eens wat meer mogelijkheden toe moeten geven.

Het zou ook helemaal niet zo gek zijn als de kostwinner(s) een inkomen kregen dat gedeeltelijk bestaat uit een vergoeding voor het werk en gedeeltelijk voor maatschappelijke taken, zoals opvoeding. Misschien kan zelfs de overheid daaraan bijdragen want een goede opvoeding werkt besparingen in de hand op het gebied van vandalismebestrijding en anti-overlastacties. Het probleem bij hedendagse politici blijkt toch vaak een vorm van tunnelvisie te zijn, het ontbreken van de grote verbanden die nu eenmaal zo maatgevend zijn voor een SAMENleving. In dat opzicht lijken heel veel van hen te geloven in de vernielbaarheid van de samenlving. Eennzijdig kijken naar economische onafhankelijkheid van vrouwen hoort daarbij.

Tot sterkte,

Kaj Elhort

https://chaoticus.wordpress.com

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s