De waanzin van groei en overnames

Vanmorgen passeerde ik al wandelend met de hond een grote afvalcontainer met het opschrift “Vliko”. Daaronder stond “Part of the Shanks group”>  Zoiets moet in het Engels anders denkt niemand dat je het serieus meent. Hoe dan ook, ik ben meteen eens gaan kijken op internet wat de Shanks group helemaal inhoudt.

Nou, voornamelijk afval. Eigenlijk ben ik daar dan weer blij mee. Het is al weer heel wat anders dan andere organisaties, holdings genaamd, die produkten onder hun hoede hebben uiteenlopend van koffiebonen, via WC-papier tot straaljagermotoren. De gewoonte om dit soort monsterachtige combinaties te vormen is met dubbele energie ontstaan met de intrede van het neoliberale tijdperk, zo rond 1985. In de mond van CEO’s, wij zouden dat gewoon president-directeuren noemen maar dat klinkt tegenwoordig niet gewichtig genoeg, was de verschijning van deze konksies een kwestie van groei, economische vooruitgang en meer welvaart voor iedereen. In de praktijk betekende het vooral de groei van hun persoonlijk inkomen, waarvoor de kreet “marktconform”  werd bedacht met als “sterkste” argument de kwaliteit van de bestuurder. In werkelijkheid betekende dat de kracht waarmee deze man of vrouw zich van zetel naar zetel kon voortbewegen en intussen zijn vrienden op andere zetltjes helpen, ook wel old boys network geheten. Alles ondersteund door de lobbymafia.

Zo leidde de economische groei tot monsterbedrijven waarvan de CEO’s vaak niet eens zelf meer wisten wat voorprodukten ze precies leverden en wat daarvoor de voorwaarden waren. Dat hoefde ook niet want daar waren veel lager betaalde medewerkers voor. Zijzelf hoefden alleen maar te weten hoe zij op de voor zichzelf en voor de aandeelhouders meest voordelige wijze hun bedrijf konden verkopen aan een ander bedrijf. En maar praten over groei en efficiency.

In werkelijkheid betekenden deze overnames en verkopen echter krimp. Er verdwenen banen en zelfs specialismen uit de markt. Daarmee nam veelal de kwaliteit van het produkt ook af terwijl de prijs naar het maximale steeg, namelijk de grens van de prijs die de concurrent vroeg. Deze beweging van bedrijfsconcentraties leidde tot compilaties van kapitaal en goederen en soms zelfs tot blokkades in de markt want nieuwe bedrijven die zich in dezelfde sector begaven, werden gewurgd of opgeslokt. De kapitaalscompilaties verdwenen in onberedeneerbare beleggingen, vooral in vastgoed en wapens waardoor het geld wegvloeide uit de samenleving en een crisis niet langer te  voorkomen was. Intussen stonden politici en nationale bestuurders langs de zijlijn met hun fooiachtige inkomen en zagen zij met lede ogen toe hoe de markt de samenleving ondergroef. De grote spil in dit hele bedrijf was de beurs die met zijn verleidingen het ene na het andere gezonde bedrijf naar zich toe zoog en rijp maakte voor beleggingen totdat de dag des oordeels was gekomen en een doorstart mislukte. Dan konden de aasgieren van de monsterconstructies zich opnieuw richten op de teloor gegane bedrijven. Bedrijven die er niet vrijwillig aan meededen werden via het systeem van shortselling bewust en met een psychopathische glimlach op het gezicht van grootbeleggers naar de donder geholpen.

Wie de economie wil hervormen, moet een punt zetten achter de willekeur van fusies en overnames en de misdadige pogingen van grootaandeelhouders om “holdings” op een “efficiënte” manier via de invoering van bedrijfstargets te besturen.Rutte is daartoe totaal unfähig omdat hij handelt op basis van de verkeerde premisses en met steun van absoluut verkeerde mensen.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

https://chaoticus.wordpress.com

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s