De onzin van Oriana Falacci

Van Oriana Falacci had ik tot voor kort nooit gehoord maar ja, dat zegt helemaal niets. Gisteren maakte ik kennis met een boek dat zij kennelijk heeft geschreven over moslims en christenen. In haar boek schijnt zij duidelijk te willen maken dat er nooit sprake is geweest van een harmonische samenwerking tussen beide.

Het is ongetwijfeld mogelijk om, als ik dat zou willen, aan te tonen dat mijn buurman een rotvent is. Er is vast wel een reeks van handelingen in zijn leven te vinden die niet zo fraai zijn. Als ik die op een rijtje zet, lijkt het een monster. Ik ga dan ook niet controleren of de jaartallen en gebeurtenissen die Falacci in haar boek vermeldt, kloppen. Dat zou teveel tijd kosten en bovendien zou ik er mijn doel mee voorbij schieten.

Het probleem is namelijk dat Falacci een totaal verkeerde invalshoek heeft gekozen. Zij wil dolgraag aantonen dat christenen en moslims nooit goed met elkaar hebben kunnen samenwerken. Degenen die deze mogelijkheid propageren noemt zij “collaborateurs” en alleen al daaruit blijkt haasr beperkte gezichtsvermogen. Haar onzinredenatie is gemakkelijk te weerleggen door te wijzen op de samenwerking van Karel de Grote met Haroen al Rashid. Natuurlijk, het kan zijn dat de mannen hebben samengewerkt omdat ze elkaar beschouwden als ene te machtige tegenstander maar dan nog….ze hebben samengewerkt. Voor sommige PVV-ers is dat ene reden om het bestaan van Karel de Grote doodeenvoudig te ontkennen. Het zou me niets verbazen als Martin Bosma daartoe behoorde.

Samenwerking tussen christenen en moslims ontken je niet doodeenvoudig door oorlogen te rubriceren die tussen beide stromingen plaats hebben gehad. Oorlogen waren overal en wie de geschiedenis van het Romeinse Rijk doorleest, ontdekt niet anders dan oorlog terwijl er altijd wordt gesproken over de Pax Romana, de Romeinse vrede. Even ter oriëntatie: het Romeinse Rijk strekte zich uit van Schotland tot zuid-oost Egypte en van halverwege Klein Azië tot aan de Marokkaanse westkust. Ik zal geen overzicht geven van de veldslagen en slachtpartijen die tot dat rijk hebben geleid.

De samenwerking waarvan sprake is tijdens de eerste eeuwen na de opkomst van de Islam is vooral een thema dat in Spanje speelt. Daar werkten christenen, Joden en moslims in goede harmonie samen. Dat wil niet zeggen dat er nooit strijd was. Strijd was er altijd en overal waar volkeren en koningen heersten. Er moet in dat verband onderscheid gemaakt worden tussen dynastieke en meer maatschappelijke ontwikkelingen. De eerste hebben in de loop van de eeuwen veelvuldig tot strijd geleid. Het kon zelfs zijn dat de ene christelijke vorst met een Joodse secretaris en een Islamitische minister strijd voerde tegen de andere Islamitische vorst met een christelijke secretaris en een Joodse minister. Dat is het wezen van een harmonische samenwerking. Deze is pas gestopt bij de opkomst van de zogenaamde Katholieke Koningen die ook al weer uit dynastieke belangen het christendom tot staatsgodsdienst maakten.

Ik lees dat Falacci verzetsheldin was in Italië die zich later overgaf aan simplistische ideeën rond geschiedenis en Islam en alleen al gerekend moet worden tot de ultra conservatieven vanwege haar contacten met Paus Benedictus XVI . Als iemand met een geschrift wil komen dat hout snijdt, dan zal het iets beters moeten zijn al zal Bert Bakker wel weer blij zijn met dit artikel.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

https://chaoticus.wordpress.com

Advertenties

One thought on “De onzin van Oriana Falacci

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s