De heilige kinderwens

De kinderwens….ze is in onze samenleving zo goed als heilig verklaard in de samenleving al is niet helemaal duidelijk waarom. De grote vraag is: bij wie leeft die wens, die kinderwens?

Bij de meesten zal meteen naar boven komen : “Bij de vrouwen natuurlijk”.  Dat lijkt voor de hand liggend en wie enigszins beschikt over een onderscheidend vermogen, zal moeten toegeven dat bij zeer veel vrouwen een kinderwens bestaat. Over het percentage van de vrouwen met ene kinderwens bestaat overigens minder dan zelf maar de geringste duidelijkheid. Er is nooit navraag naar gedaan.

Een verklaring voor die wens is er wel. De vrouw is erop “ingericht”  om kinderen te krijgen en het is te begrijpen dat ook haar geest daarbij aansluit. Het zou een lelijke fout  van “moeder natuur” zijn als vrouwen wel gemaakt waren “om”  kinderen te krijgen maar er vervolgens de balen van zouden hebben. Overigens komt dat onvolkomenheden in andere zin in de natuur wel voor.

Om een wat technocratische vergelijking te maken: een vrouw die geen kinderen wil krijgen, doet denken aan een onderzeeër die geen zin heeft om te duiken. Dat is dus duidedlijk. Zoals de natuur wel vaker vertoont, zijn er ook vrouwen die geen kinderwens hebben. Daarvoor kunnen diverse fysieke en psychische oorzaken zijn.

De volgende vraag is: hoeveel verder gaat die kinderwens? Het krijgen van een kind is nog maar het begin want daarna start een periode van zo’n 15-25 jaar waarin over het algemeen begeleiding nodig is. De duur van die periode is sterk afhankelijk van de woonplaats van moeder en kind. Wie goed om zich heen kijkt, zal ondervinden dat moeders in het dagelijks leven hun kinderwens al heel lang vergeten zijn. Geschreeuw, gescheld, gesla en vooral op de meest onbegrijpelijke momenten het zeggen van “nee” zijn daarvan de uitingen. Veel moeders duwen zonder uit te kijken de buggy met kind het zebrapad op of proberen het elders onder gemotoriseerd verkeer weg te moffelen. Soms laten ze de aanslag ook plaats hebben door het kind zelfstandig op de fiets over te laten steken. De moeder is dan zelf nog al eens heel druk met haar smartphone bezig. Waar is die kinderwens dan heen?

En wordt die kinderwens ook met iemand gedeeld? Nou ja….er zijn vaders die het ook wel leuk vinden. En verder…misschien door de overheid en het bedrijfsleven want kinderen zijn goed voor de economie, als producent en als consument. En natuurlijk de mensen die in het onderwijs werken want wat moet je met een school als er geen kinderen zijn? Tsja…dat is het dan hè, met die kinderwens. Maar…vrouwen komen er altijd nog beter van af dan mannen want de kinderwens is heilig en de grootste wens van mannen is des duivels.

Waar vrouwen zijn “gemaakt” om kinderen te krijgen, daar zijn mannen gemaakt om zoveel mogelijk vrouwen te bevruchten. Doodgewoon: de neukwens dus. Mannen kunnen die neukwens vrijwel hun hele leven uitoefenen en juist daarom heeft de samenleving er een slotje op gezet: je mag het alleen met de vrouw doen waarmee je ene relatie hebt. Dat is raar want de neukwens heeft niet alleen betrekking op het aantal keren dat er geneukt kan worden maar ook op het scala aan vrouwen dat door elke man wordt bediend. Bio-psychologisch gezien zou het daarom de voorkeur verdienen als mannen de kans kregen te neuken met wie ze willen. Nou ja, vooruit, als die vrouw het ook ziet zitten dan. Wie eerlijk is, moet toegeven dat vrouwen in dat opzicht veel flexibeler zouden kunnen zijn dan wel eens wordt beweerd.

Een paar jaar later heb ik daarover een bio-psycholoog aan het woord gehoord. Hij maakte duidelijk dat jonge vrouwen aanvankelijk op zoek zijn naar een man die hun kinderwens kan verwezenlijken. Een jaar of 20 later echter, neemt die behoefte af, iets met hormonen. Dat verschuift de belangstelling van de vrouw naar mannen die de wereld en/of hen iets te bieden hebben: interessante mannen zoals kunstenaars. Bij deze mannen echter blijft de neukwens intact. Kortom: de combinatie van nu en aangename lijkt voor de hand te liggen: vreemdgaan. En inderdaad, de samenleving heeft de individu een vrijwel onhoudbare dwangbuis aangetrokken met de aanduiding “huwelijkse trouw”.  Man en vrouw zijn voor die trouw helemaal niet geschikt dus ik zou zeggen: opheffen die zooi!Tot sterkte,

Kaj Elhorst

https://chaoticus.wordpress.com

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s