De economische onwil en mijn troonrede

Je kunt je natuurlijk afvragen hoeveel crises onze samenleving heeft meegemaakt, laten we zeggen sinds 1945. Ik weet zeker dat ze bijna niet meer te tellen zijn op de vingers van een hand en misschien niet eens op twee handen.  Is dat raar? Ja, dat is raar want al in de jaren dertig van de vorige eeuw kregen we toch een behoorlijke waarschuwing in dat opzicht. De crisis was toen de voorbode van Wereldoorlog II. Hoe dat nu zal gaan? Niemand kan het zeggen maar veel goeds voorspelt het allemaal niet. En dat…terwijl crises zo gemakkelijk te voorkomen zijn.  Om te beginnen zou het mooi zijn als we ons eens afvroegen waarvoor economische groei eigenlijk dient. Op de keper beschouwd is het natuurlijk uitsluitend nodig in gevallen waarin de bevolking groeit. Groei van de economie betekent dat de bevolking op ongeveer hetzelfde welstandsniveau kan blijven en dat is prettig. Als de bevolking krimpt, mag de economie ook best wat krimpen mits zij niet in een onherroepelijk neerwaartse spiraal terechtkomt maar dat gebeurt alleen als er paniek uitbreekt. Het is de exclusieve functie van de overheid om daartegen te waken. Die functie oefent zij tot op heden niet uit, ze veroorzaakt zelfs paniek door de reeks van onzekerheden en doemberichten die zij over de bevolking uitstrooit.

In de tweede plaats is er het overheidstekort. Dat behoort niet op te lopen, in de meest gunstige situatie is er sprake van een overheidsoverschot, dat dan ook weer niet de spuigaten uit moet lopen. De overheid behoort daartoe een financieel beleid te voeren dat NIET is gericht op het afsluiten van leningen en ook niet van speculatieve spaarwijzen. Zij behoort in beginsel uitsluitend geld uit te geven dat beschikbaar is. In noodgevallen mag zij leningen afsluiten in de vorm van obligaties. De geleende bedragen behoren echter zo snel mogelijjk te worden afgelost. Dat is mogelijk omdat het financiële beleid van de overheid gericht moet zijn op de instandhouding van een licht overschot. Dat overschot is nodig om het leven in economisch zware tijden voldoende ondersteuning te kunnen bieden. In vaktermen heet dat “egalisatie”. Bezuinigingsmaatregelen zoals die thans worden doorgevoerd zullen daardoor niet in het hoofd van bestuurders opkomen.

In der derde plaatsmoet het oog vallen op de beurs. In de loop der eeuwen is die vervallen tot een speelhol waarin activiteiten plaatsvinden die misdadiger en riskanter zijn dan het Russisch Roulette bij de Talibanstrijders. Short selling behoort sowieso te worden verboden, het kopen van aandelen met geleend geld ook. Grootscheepse overnames van bedrijven door andere bedrijven behoren zeer kritisch bekeken te worden aangezien ze veelal een krimp van de economie oppleveren. Door overnames worden namelijk kleinere bedrijven vaak van de markt verdreven. Zo is er nog een lijst van beursactiviteiten te noemen die economisch ongewenst zijn. Daartoe behoort ook het massale “instappen” via bureaus als Alex. En…zeer belangrijk…

In de vierde plaats moeten wij af van grote aandeelhouders die CEO’s van grote ondernemingen zogenaamde “targets” opleggen die echt buiten alle proporties zijn en die veelal een spoor aan economische vernieling achter zich laten, bij de concurrentie en vooral onder het MKB. Aan het hoofd van bedrijven behoren ook weer echte ondernemers te worden gesteld die niet werken op basis van “de altijdwinstbonus” maar die hun werk uitoefenen op basis van “eigen risico”.

Direct daaraan verbonden is de vijfde plaats die ene eind moet maken aan het overstelpen van de markt met een reeks van totaal overbodige producten, zoals elk jaar ene nieuwe smartphone. Deze verspilling van energie, kapitaal en materialen leidt tot een overspannen markt die na verloop van tijd altijd in elkaar ploft.

Op dit moment is het zaak dat de overheid slechts lichelijk bezuinigt en verder investeert in de economie. Zodra deinkomsten weer gaan stijgen, is het zaak een egalisatiefonds van de overheid aan te leggen, dus niet meteen weer onpeilbare leningen aflsuiten. In de betere jaren die daarop volgen is het nog steeds zaak een deel van het staatsinkomen te gebruiken voor de bouw van een egalisatiefonds tot ene verantwoord niveau. Daarna is het zaak, zoals gezegd, om alleen geld uit te geven dat beschikbaar is.

Dank u wel, alsjeblieft.

 

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s