Drie procent onzin….en 24 uur de luier aan

Drie procent onzin? Was het maar zo weinig maar de kop slaat natuurlijk op de grens die Brussel ons gesteld zou hebben aan het begrotingstekort. Die drie procent zijn op een blauwe maandag met een natte vinger langs komen waaien en sindsdien is het percentage heilig. Op zich is ze meteen al het bewijs van de domheid van denken bij bestuurders. Zich vastketenen aan percentages is wel het allerdomste wat je doen kunt, zeker in een tijd van crisis, een crisis die je grotendeels door je eigen optreden hebt veroorzaakt.

De discussie in dit opzicht tussen Geert Wilders en Mark Rutte was hilarisch. Zelden heb ik twee mensen zo uitgebreid zien communiceren: langs elkaar heen lullen. Centraal in die discussie stonden de opmerkingen van Wilders over het weggeven van geld aan het buitenland en de opmerking van Rutte dat dat geld niets te maken had met ouderenzorg. Beide stonden ze een potje glasheldere nonsens te kakelen. Natuurlijk wil Rutte zij moeder straks niet 24 uur in een luier zien zitten. Dat is één . Dat het geld voor het buitenland niets met ouderenzorg te maken heeft, is ook onzin want het gaat om prioriteiten en keuzen. Wie voor ouderenzorg kiest als hoogste prioriteit, kan best wat van dan geld voor het buitenland afhalen in de begroting. Kletskoek dus. Ze hebben ALLES met elkaar te maken.

De andere kant van het verhaal is dat Wilders het verkeerde verband legde. Hij doet alsof dat geld helemaal niet naar het buitenland hoeft. Daarin vergist hij zich deerlijk. Ontwikkelingshulp en steun voor sommige EU landen is wel degelijk van belang. Het vormt een basis voor stabiliteit in de wereld. Het heeft zelfs directe gevolgen voor het beleid dat Wilders zo graag wil: het tegenhouden van immigranten. Het is vrijwel zeker dat een vermindering van het ontwikkelingsbudget gaat leiden tot een groei van de immigrantenstroom. Die groei heeft dan zelfs nog meer recht dan de immigrantenstroom nu al heeft. Als wij te belazerd zijn iets van onze rijkdom af te staan aan de ongelukkigen en armen van de wereld, verdienen we niet beter dan dat ze het komen halen.

Daar staat dan weer tegenover dat ontwikkelingshulp een probleemkindje op zich is. Ons hele economische bestel is er namelijk op gericht opkomende economieën zoveel mogelijk tegen te werken. De zogenaamde vrije markt wordt geregeerd en gecontroleerd door regels en afspraken die concurrentie uit andere landen zoveel mogelijk de kop moet indrukken. WMF en Wereldbank zien daarop toe. Het in standhouden van grote groepen kinderarbeiders is daar een voorbeeld van. Willen we dat het ontwikkelingsgeld echt goed besteed wordt voor een wereld die op de lange termijn stabiel is, dan zullen overheden zich moeten richten op afschaffing van een systeem van economische voorkeuren.

Kortom: die drie procent is niet meer dan een luchtbel in het hoofd van Europese bestuurders, de ouderen zorg kan beter en moet beteren ontwikkelingshulp is nuttig maar verdient meer ondersteuning in plaats van tegenwerking. Laat de dames en heren tussen Plein en Binnenhof daar maar eens over vergaderen.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

https://chaoticus.wordpress.com

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s