Journalistiek of doen alsof je neus bloedt

Tsja…je kon er natuurlijk op wachten. Je staat voor een ambassade het hele personeel een uurlang te pesten en uit te dagen en dan loop je klappen op. Eerst probeer je nog je kop tussen de deur te krijgen maar als dat niet lukt, ga je net zolang door totdat je een klap voor je onnozele hasses krijgt.  En dan beweer je later dat je aan iets hebt gedaan dat vergelijkbaar is met onderzoeksjournalistiek. Nou, daar trap ik niet in. De risico’s zijn namelijk van meet af aan zo duidelijk en glashelder als maar zijn kan en je hoeft echt niet trots te zijn op je “onderzoek”. Je hebt namelijk helemaal niets ontdekt. Dat diplomaten zich permanent verschuilen achter hun onschendbaarheid, is al eeuwen bekend.

Natuurlijk, het is een ambassadeur onwaardig om zich zo te laten gaan maar ja, het kan je wel eens teveel worden. Dat geldt zeker voor die knallende leeghoofden van POWnieuws die echt niets ongebruikt laten om te laten zien hoe geweldig ze wel zijn en hoeveel ze wel onderzoeken. DDat kan allemaal doordat mediabreed de onderzoeksjournalistiek in het verdomhoekje zit. De media vinden die vorm van journalistiek over het algemeen te duur. Bovendien denken ze dat het niet meer nodig is omdat dankzij internet en de burgerjournalistiek toch al alles op straat ligt. Alsof die vormen van publicatie betrouwbare informatie geven! Dat is pas schandalig en het is al tientallen jaren aan de gang: de verloedering van de journalistiek. De ombouw van de journalistiek tot een lekker, hapklaar brokje dat geen tegenstand meer ondervindt.

Wie goed oplet, ziet dat de media veelal steeds meer zijn verworden tot instituten van verslaggeving. Men laat zien of vertelt wat er ogenschijnlijk is gebeurd en daar blijft het bij. Kritische vraagstelling en diepgaande beschouwingen blijven uit. Volgens tal van hoofdredacteuren heeft het publiek daar ook helemaal geen behoefte meer aan. Hoe komen ze aan die wijsheid? Is daar een journalistiek onderzoek naar geweest? Mijn persoonliojke ervaringen zijn namelijk totaal anders. Ik heb van buurten en wijken waar ik interviews hield, heel andere boodschappen meegekregen. Of de media niet eens gedegen onderzoek konden doen en heldere informatie konden verschaffen.

Van die weg zijn we als journalist afgedwaald en we letten op de SvJ’s ook alleen nog maar op de vaardigheid om moderne technieken te beheersen. Een fatsoenlijke zin schrijven of een tekst kritisch bekijken, is er niet meer bij. En zo gaan we met z’n allen denken dat dat wat POWNed doet een vorm van diepgaande journalistiek is. In feite gaat het bij die club vooral om overlast veroorzaken. Een vorm van vandalisme waarvoor je in Rusland 7 jaar kan worden opgesloten. Daar komt nog bij dat POWNed op deze manier aan de lopende band diplomatieke rellen kan gaan veroorzaken. Zit Nederland daar zo dringend op te wachten?  Ik hoop uit de grond van mijn hart dat Nederlanders gaan inzien dat deze manier van werken met gedegen en tegelijkertijd fatsoenlijke journalistiek niets te maken heeft.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

https://chaoticus.wordpress.com

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s