Pechtold kan ineens verder kijken dan zijn neus….

Het was vermakelijk om Alexander Pechtold deze week in de rol te zien van  verdediger van het onderwijs. Het had er de schijn van dat hij had doorgekregen waar het in het onderwijs om gaat: het kind! Dat heeft lang niet iedereen door. Sommigen denken dat de computer centraal staat, anderen weer menen dat het om de taal gaat of om het hoofdrekenen en daar komt me die Alexander met een betoog om het KIND centraal te plaatsen. Je vraagt je af waar hij het vandaan haalt.

Natuurlijk, een paar wezensvreemde figuren uit het onderwijs hadden al door al het gevoel dat het kind centraal behoorde te staan en dat we van die reeksen van prestatiedrang- en stressstimulerende projecten als citotoets afmoesten, maar dat waren wereldvreemden. En zie: nu draait Alexander al dezelfde kant op. Nu beschouwt hij ook ineens het kind als centrale factor in het onderwijs, zij het begeleid door de leerkracht. Nou, daar hoef je bij Maurice de Hond natuurlijk niet mee aan te komen want die denkt nog steeds dat alles om muizen en digibetologie gaat (ja die man wordt nog wel eens minister van iets)  De gedachte dat een leerkracht iets van een leerling weet en ziet wat hij/zij in de mars heeft….wat een openbaring!

In de afgelopen 40 jaar heeft het onderwijs vooral bijgedragen aan  een verdere vervreemding van de mens van zichzelf. Hand in hand met technologie en wetenschap wred het steeds duidelijker dat de mens niet meer was dan een technologisch element dat in een bepaald hoekje gedouwd moest worden om daar iets te doen, of-ie dat nou leuk vond of niet. Kinderen kregen daarom vooral basisvoer: taal en rekenen of wiskunde. Daarmee was de kous af  En van dag tot dag vervreemdde de jeugd meer van de mensheid totdat de kwalijke gevolgen ervan zichtbaar werden: jeugdcriminaliteit, gehang, onverantwoord gedrag in het verkeer, veeleisendheid en vewenning….tegenover de positie als “ding” in de wereld, wilde de jonge mens veel goedmakers.

Maar nu moeten we volgens Alexander, die tot nieuw inzicht is gekomen, de weg teruggaan. Kleine klassen, veel minder toetsen en een veel geringere administratieve belasting van leerkrachten. En ik doe er nog een suggestie bij, Alexander: de herwaardering van de vakken geschiedenis en aardrijkskunde. Die zijn in vele opzichten belangrijker dan wiskunde en computerhandigheid. Waarom?  Door geschiedenis en aardrijkskunde leren jongeren wat mensen zijn. Psychologie en de omgang met omstandigheden worden juist in deze vallen glashelder gemaakt. De plaats van de mens temidden vande wereld met al zijn mogelijkheden en onmogelijkheden en ook: de mens in de omgang met zijn medemens. Psychologie en sociologie kun je afschaffen als je op de juiste manier omgaat met deze beide vakken.  Vakken waarin het kind zichzelf en de anderen kan herkennen en leren kennen. Goed zo Alexander, zet door!

Tot sterkte,

Kaj `Elhorst

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s