De Veilige Joodse Staat

Deze week nog had ik een discussie met @EliezerYair, honorair ambassadeur van Israel,  over de gang van zaken in Israel en omstreken. Een Europese Commissaris schijnt spoorslags naar de Palestijnse gebieden te zijn  gereisd en daar gepleit te hebben voor een onafhankelijke Palestijnse staat. Zo op het eerste gezicht lijkt ook niets logischer maar Eliezer meent dat met zo’n staat de Veilige Joodse Staat voorbij is. Wat die veilige staat inhoudt, hebben we op 18 november weer eens kunnen meemaken: de schiet- en moordpartij in een synagoge in Jeruzalem. Bepaald geen daad waar de Palestijnen trots op kunnen zijn en zeker geen teken van veiligheid. Ook het gedrag van de Israelische krijgsmacht in Gaza was geen symbool van veiligheid en al helemaal niet iets om trots op te zijn.

Nu maak ik dit inmiddels al ruim 60 jaar mee. Toen Israel werd opgericht, was ik 2 jaar maar het duurde niet lang of ik kreeg de verhalen te horen en soms te zien. Namen als Mosje Dayan en Golda Meir zitten vastgebeiteld in mijn geheugen. En natuurlijk aartsterrorist Arafat, die later de Nobelprijs voor de vrede kreeg. Wie dat laatste had verzonnen….maar ja, Adfolf Hitler is ooit ook genomineerd geweest dus alles kan.

Hoe dan ook ruim zestig jaar gaat de ellende daar al door. Bij mijn eerste bezoek aan Israel was het redelijk rustig maar we waren twee dagen weg en de Intifada barstte los. Een veilige staat. Zestig jaar aanslagen, oorlog, ontvoeringen, moordpartijen, stenengooierij en noem het maar op. Het zou niet zo gek zijn om eens een andere tactiek toe te passen. Die van de onafhankelijke Palestijnse staat en voorzichtige poging tot samenwerking tussen Israel en de Palestijnen. Ik heb mij laten inlichten en er zijn minimaal 500.000 Israeli’s die daarvoor voelen, iets waar je zelden iets van hoort. Samenwerking op politiek en economisch vlak.

Daarvan mag je niet direct heel nauwe bondgenootschappen verwachten maar wel een langzame groei naar elkaar toe. Natuurlijk, Israel zal zich dan wat moeten inhouden waar het gaat om het uitbreiden van het aantal nederzettingen en….het alleenrecht op Jeruzalem. Nou, als dat alles is….

Nee, dat is niet alles. Ik begrijp de Israelische terughoudendheid best. Een onafhankelijke Palestijnse staat kan zich laten overhalen om Iraanse vliegtuigen te plaatsen of misschien wel atoomwapens uit dat land hoewel dat zou indruisen tegen de toenadering die de Iraanse regering zoekt tot het westen. Een onafhankelijke staat kan ook een eigen leger invoeren en daar kan je heel veel ellende mee veroorzaken. Dat neemt niet weg dat er ook nog een VN is die agressie, eventueel, een halt kan toeroepen en bij het zoeken naar samenwerken zouden beide staten, Israel en Palestina ook elkaar de hand kunnen reiken.

Ik weet het, volgens sommige Joden haten de Palestijnen hen “gewoon”. Ze kunnen niet eens zeggen waarom. Zolangzamerhand , na zestig jaar ellende is die haat echter wel verklaarbaar, zij het onzinnig, vruchtelooos en menselijk gezien fout. En daarom zou ik als Israeli eens wat moed tonen, in plaats van angstig in mijn bijna ondergrondse veilige staat weg te kruipen. Ik zou mij eens losmaken van holocaust en andere vervolgingen en mij als volwassen natie opstellen en een handreiking doen in de richting van Palestina. Wie weet wat voor wonderen daaruit voortkomen, misschien wel iets moois!

 

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

https://chaoticus.wordpress.com

 

En ach, Netanyahu en zijn club zullen dit wel weer antisemitisch vinden….zucht….

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s