Studenten, jihadisten en voetbalhooligans

Twee dagen geleden was er op Canvas, een Belgische zender, een prachtig interview te zien. Het was een gesprek met een Nigeriaan die in België woont en het gesprek ging over Boko Haram. Deze “Islamitische terreurbeweging” houdt de gemoederen wereldwijd bezig.

Al heel gauw kwam tot uiting dat de strijd in het noorden van het land in eerste instantie niet zo gek veel met de Islam te maken heeft. Het gaat veeleer om de verdeling van macht en rijkdom. Vooral in het zuiden zit een “kliek” die geld en macht onderling verdeelt, een kliek ook die nauwe banden met het westen heeft. Deze groep onderdrukt elke tegenbeweging in het hele land en vooral het noorden van Nigeria lijdt daaronder. Rebellen in het noorden proberen nu een tegenkracht te vormen en hanteren dus inderdaad de Islam als bindende en wetgevende basis. Dat kan alleen in radicale vorm want elke versoepeling zou betekenen dat er ook maar iets van het dominante regime wordt goed gekeurd. Dat mag dus niet gebeuren. Men wil een scherp afgetekende identiteit en ook het imago moet scherp op het netvlies staan.

Identiteit….laten we wel wezen, die raakt maar al te vaak ondergesneeuwd, ook Nederlandse studenten hebben er last van. Tijdens hun studie worden zij steeds meer in beslag genomen door de belangstelling van het bedrijfsleven en wat men daar nu op dit moment nodig denkt te hebben. Er is geen enkel oog voor de identiteit, de eigenheid van de studenten. Overheid en universiteitsbestuur ontkennen de individuele drijfveren en interesses van studenten en zijn uitsluitend bezig zaken te beoordelen op boekhoudkundige basis. Daarbij verliezen zij uit het oog dat studenten die hun eigen persoonlijkheid en identiteit ontwikkelen, in de toekomst juist tot innovatie en verrassende producties zullen komen. De studenten hebben bij hun bezetting van het Maagdenhuis en andere bestuursgebouwen dan ook meer gelijk dan zij zelf nu nog bevroeden.

Zij worden niet geboeid door wat de samenleving hen biedt en dat geldt ook voor mogelijke jihadisten en voetbalhooligans. De samenleving biedt uitsluitend doodsaai werk waarvan je kan “vreten” maar geen enkele uitdaging en daardoor lopen jongeren erop stuk. Daardoor ook raken zij gevoelig voor radicale opvattingen die in elk geval een stimulans kunnen zijn om iets opmerkelijks na te streven. Ethische overwegingen spelen daarbij geen rol, geen wonder want onze geldmaatschappij laat jongeren ook nauwelijks met ethische overwegingen in aanraking komen en bovendien….jongeren raken steeds minder geïnteresseerd in die maatschappij. Dat is volledig begrijpelijk.

In de jaren zestig en zeventig van de vorige eeuw was onder studenten ook een democratiseringsgolf op gang gekomen, een stroming die minder belang hechtte aan geld en meer aan persoonlijke ontwikkeling. Die is stuk gelopen op de staatsgreep met behulp van de verlokkingen van een technologie die tot ver over de horizon leek te reiken maar waarvan menige jongere nu al lang weer genoeg heeft.

Jihadisme bestrijden? Dat kan het beste door de samenleving een uitdagend karakter voor jongeren te geven, voor alle jongeren met welke achtergrond dan ook.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s