Smakeloos treuren

Kortgeleden zag ik de zoveelste reclame voor het boek van Simon Hammelburg  ‘Van binnen is alles stuk’. Ik heb hem kort daarna gevraagd om eens te stoppen met boeken over Wereldoorlog II. Zelf schrijf ik daar ook nauwelijks nog een letter over. Ooit heb ik een klein boekje gemaakt over de NSB-burgemeester Gerard Zuidervliet van Alphen aan den Rijn omdat hij een bijzondere persoon was maar verder houd ik mij er verre van. Ik wil eigenlijk niets meer schrijven over WOII en zeker niet over het verdriet van mensen in die tijd. Waarom niet? Omdat er over dat onderwerp al zo verschrikkelijk veel is gepubliceerd in de afgelopen 72 jaar en…er komt nauwelijks nieuwe informatie bij. Heel veel van hetzelfde, ellende, verdriet en smerigheid waaraan inmiddels niets meer te veranderen valt.

Het zou allemaal nog zinvol kunnen zijn als de lezers zich ook echt iets aantrokken van de informatie die deze treurologieën brengen. Worden mensen er menselijker van, meer bereid tot acceptatie van anderen? Ik zie er helemaal niets van. Nationalisme, discriminatie en racisme toeren welig voort en worden door sommige politieke partijen zelfs hoog in het vaandel gevoerd. Ze worden vooral gebruikt om te wijzen op de fouten van anderen en eigen falen te vergeten. Duitsland in 1932 kan niet treffender worden gecopieerd. Ook voor de Duitsers waren er in die periode veel redenen om zich gefrustreerd te voelen, zeker na afloop van WOI. Daarvoor is overigens haast nooit belangstelling, ook niet in de literatuur.  Daarmee is het optreden van Adolf Hitler en de zijnen allesbehalve goedgepraat maar wel grotendeels verklaard.

Om nu 72 jaar na dato nog weer een boek te gaan schrijven over Joden, homo’s, communisten. verstandelijk gehandicapten en de beestachtige wijze waarop de Nazi’s daarmee omgingen, heeft naar mijn mening geen zin. Zeker, het zouden boeken wordn vol emotie en verdriet en daarmee zouden ze een breed publiek bereiken. Het gevolg daarvan zou ook zijn dat mijn naam als schrijver gevestigd zou zijn in Nederland. Dat wil ik echter op die manier niet bereiken. Ik wil mijn bekendheid niet verwerven over de ruggen en ellende van anderen heen. Er zijn tal van historische en fantastische onderwerpen waaraan ik aandacht zou willen geven maar van publicaties over WOII zal ik, tenzij er een zeer bijzondere aanleiding is, afzien.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s